De database van de NLV is een mysterieus verschijnsel. Er is een officieel beleid en een officieus beleid. Zo zal de NLV, door schade en schande wijs geworden want er zijn slachtoffers gevallen door uitermate onzorgvuldige berichtgeving, niet gauw overgaan tot het officieel bekend maken van een bepaalde erfelijke aandoening wanneer het bewijs daarvoor niet onomstotelijk is aangetoond. Officieus is dat anders. Het komt nog regelmatig voor dat een fokker informeel (gevraagd of ongevraagd) wordt benaderd door een medewerker van de NLV en dat er tegen het gebruik van een bepaalde dekreu wordt geadviseerd omdat die en die dat en dat hebben gezegd. In die gevallen gaat het om erfelijke aandoeningen die niet onomstotelijk kunnen worden bewezen, maar wel deel uitmaken van de geruchtenstroom. Het spreekt voor zich dat de meeste mensen die dergelijke informele adviezen krijgen niet gauw besluiten om die dekreu dan toch maar te gebruiken.
Ik weet dat het allemaal goed bedoelde kneuterigheid is, en daarom moeten we ons telkens weer realiseren dat de NLV een vrijwilligersorganisatie is waar geen professionele integriteit van kan worden verwacht. Overigens wijst de NLV daar zelf ook keer op keer op wanneer zij verwijten krijgt t.a.v. haar administratief functioneren.
De ene aandoening is meer erfelijk bepaald dan de andere. De mate van erfelijkheid van HD wordt bijvoorbeeld door deskundigen als tamelijk laag beoordeeld, terwijl ED juist een hoge mate van erfelijkheid heeft. Daarnaast zijn de meeste erfelijke aandoeningen polygenetisch, hetgeen het nog moeilijker maakt om te zien bij welk ouderdier de aandoening vandaan komt. Of de administratie van de NLV over de professionaliteit beschikt om deze gegevens juist in te voeren en juist te interpreteren meen ik op basis van het voorgaande zeer te mogen betwijfelen.
Omdat de NLV een vrijwilligersorganisatie is, is de continuïteit vaak zoek. Diverse NLV-commissieleden die waren belast met de database hebben gevraagd om een protocol, zodat er eenduidigheid was en duidelijke richtlijnen omtrent de invoering van gegevens. Dat protocol kwam er niet. Jarenlang werkten diverse NLV-commissieleden op hun eigen manier, met hun eigen interpretatie, en zo kon het gebeuren dat letterlijk alles werd ingevoerd, terecht of onterecht. Het gevolg van dit gebrekkige beleid is dat de database van de NLV enorm is vervuild en dat er met de beste wil van de wereld geen betrouwbare conclusie meer uit te halen valt.
Destijds vond er al geen controle plaats en zelfs nu kan niet worden achterhaald wie van de commissieleden welke gegevens heeft ingevoerd, en hoe accuraat deze invoering heeft plaatsgevonden.
Men maakt gebruik van het ruwe materiaal wat door de Raad van Beheer en de uitermate controversiële Genetic Counselling van de uitermate controversiële Ed Gubbels (zie de Harlan Connectie) wordt aangeleverd.
De verwerking van al die gegevens is in handen van de vrijwilligers van de NLV. Dit leidt inderdaad tot een zeer onbetrouwbare database met zeer onbetrouwbare gegevens. Het ergste van alles is dat deze onbetrouwbare datebase vervolgens weer door Gubbels en zijn Genetic Counselling wordt gebruikt om tot bepaalde “wetenschappelijke” conclusies te komen, die dan weer in de LabradorPost worden gepubliceerd.
Vileine kruisbestuiving.
